Freta

No zima jest, no.

2012-02-06T11:31:00.000+01:00

Ponieważ temperatury oscylują ostatnio gdzieś pomiędzy What The Fuck a Kill Me Now (muszę o tym napisać, bo przecież na pewno nikt nie zauważył), to może ja jednak będę postować zdjęciami z czasów upalnych, czyli tak pi razy drzwi zero stopni. Tadam.

Pull & Bear coat, H&M dress, New Yorker sweater, House belt, Emu boots, no name bag.

With my bear hands.

2012-01-28T19:45:00.000+01:00

Nikt rozsądny nie zagłębia się w logikę.

Freta zagłębia się w logikę.

Freta nie jest rozsądna.

Sylogizm jest poprawny.

Tralala.

Second-hand skirt, Cubus and House cardigans, H&M sweater and bag, Emu boots, House gloves.

Made my day.

2012-01-26T14:36:00.000+01:00

Raz na pół wieku przypominam sobie o możliwości wglądu w słowa kluczowe i chyba jestem dziś wyjątkowo podatna na głupawki, bo nic mnie tak nie rozbawiło, jak hasło OBRAZ PIEKŁA. Skąd ludzie wiedzą, jak ja mieszkam? Permanentna inwigilacja? Czy google podgląda, jak robię bałagan? Czy pani, u której dane mi było dawno temu mieszkać miała rację i rząd umieszcza nam czipy w zegarkach, żeby nas śledzić? Tyle pytań bez odpowiedzi. Poza obrazem piekła wyjątkowo często powtarza się słowach kluczowych zgraja kotów - i tego już, przyznaję, nie rozumiem, bo nie mam nawet jednego kota. Nie mam również szynszyli, a pojawiają się szynszyl mieszkanie (to jest TA szynszyla, błagam) i szynszyla zastrzyk. Polecam również czego nie należy wyrzucać do śmietnika (nie wiem, baterii? leków? szynszyli?), parafja, dziecko na drzewie straż (aaahaha), i oddawaj buty (NIE). A już na pewno nie te buty, które wiozłam aż z Łodzi.

H&M tunic and scarf, House cardigan, Cubus leggings, Cropp bag, Doc Martens boots.

I nie.

2012-01-22T11:36:00.000+01:00

Duch szafiarstwa zdechł we mnie ostatecznie dzisiaj rano, jeżeli w ogóle kiedykolwiek żył. Prawidłową reakcją na słońce każdej szanującej się panny częstującej świat zdjęciami plenerowymi jest radość. Moją reakcją było "no k***a, świeci mi teraz w ekran". Może to oznaczać tylko jedno - jest ze mną źle i powinnam wyjść z domu. I nie, nie mam depresji, tylko każą mi ostatnio biegać od drzwi do drzwi (i nie, nie param się akwizycją), i tak mi obrzydło to bieganie, że siadłam na zadku i siedzę. I bardzo proszę nie cenzurować internetu przez mój brzydki wyraz w poście, on jest uzasadniony, on czyni wypowiedź soczystą i ewentualnie wprowadza element humorystyczny. Czasem trzeba. A oto ja na zewnątrz. I nie, to nie jest pół metra od domu.

Pull & Bear coat, H&M dress, Stradivarius fake fur vest and necklace, no name sweater, Deichmann boots.

You know it's Christmas when...

2011-12-24T15:45:00.000+01:00

... when na peronach dochodzi do rękoczynów, bo fretylion ludzi chce wsiąść w opóźniony pociąg, w centrach handlowych ludzie wydają dwie pensje, a tymczasem Mariah śpiewa w tle "I don't want a lot for Christmas", niektórzy zaczynają mieszkać w kuchni, a Lemoniada Mikołaj rozdaje martensy przeterminowanym niegrzecznym dzieciom. Wesołych. Niech Wam się darzy i niech Wam ciepło będzie.

Stradivarius dress and cardigans, H&M scarf, etorebka bag, MARTENSY OD LEMONIADY!

Back and forth.

2011-12-17T19:05:00.000+01:00

Pomyślałam, że może zajrzę i coś wrzucę, bo ten blog staje się tak zapuszczony, że gdyby był kuchnią, to Magda Gessler dostałaby apopleksji na jego widok. A żeby na tym niewesołym stwierdzeniu nie poprzestać, to może ostatnia deska ratunku, czyli wyciąg ze słów kluczowych. Otóż moi faworyci w tym miesiącu to: "fretka z kim może przebywać" (dzisiaj z nikim), "jak zrobić oczy z galaretki" (nie wiem, z winogron umiem zrobić, trzeba je obrać ze skórki), "kobyłka drewniana" (u mnie? naprawdę?), "jak zrobić pajaca" (z tego, co pamiętam, należy podskakiwać i klaskać nad głową) oraz "świstaki budują tamę". Minimum programowe wykonane, mogę wkleić zdjęcia. Yay.

House dress, H&M denim shirt, bag and cardigan, Deichmann boots.

Ostatnia deska ratunku.

2011-11-29T16:48:00.000+01:00

Zjadłam dwa śniadania, obejrzałam cały sezon Małej Brytanii czekając na kuriera z mądrą paczką, rozpakowałam paczkę, wypiłam kawę, wstawiłam eksperymentalny obiad, pogapiłam się w sufit słuchając radia, pozostaje mi już tylko blog, a potem będę musiała zabrać się do roboty. Już zaraz, za moment. Niech no tylko wrzucę zdjęcie, na którym mam na sobie tyle warstw izolacyjnych, że mogłabym być w prostej linii spokrewniona z Buką. I krzywo stoję znowu. Wciórności.

H&M dress and parka, Cubus cardigan, jarmark bag, Reserved scarf, no name shoes.

100% Frety we Frecie.

2011-11-21T23:22:00.000+01:00

Wiszą mi te portki, sweter mam jak nie przymierzając bezdomny, który ostatnio o godzinie siódmej rano coś do mnie krzyczał w kawiarni, ale zaprawdę powiadam Wam, mogłabym w tym przechodzić resztę życia. Jak ryba w wodzie lub fretka w nie wiem czym. W czym się fretki dobrze czują? Jak fretka w chaosie.

Stradivarius jeans and cardigan, Cubus cardigan, Pull & Bear top, no name shoes, House scarf.

Miś > Andrzej.

2011-11-19T19:43:00.000+01:00

Rozpaczam aktualnie nad koniecznością powrotu do świata, w którym nie można nic nie robić, więc nie jestem zdolna do żadnej znaczącej refleksji. Rozpacz moją pogłębia fakt, że w sobotę jestem Panią Gospodynią na imprezie w duchu andrzejkowym i nie mogę przeforsować pomysłu, żeby to jednak była impreza z okazji Dnia Pluszowego Misia, ponieważ po pierwsze Andrzejki jako takie nigdy mnie nie obchodziły (ani ja ich), a po drugie sobota jest bliżej dnia Misia, niż Andrzeja. A ja wolę misie, misiów miałam w życiu dużo, a Andrzejów znam tylko dwóch i w ogóle co to za imię. Marudu-marudu. Zielony płaszcz kupiłam w przypływie euforii z nie pamiętam jakiego powodu i zamiast na widok ceny powiedzieć brzydki wyraz powiedziałam też brzydki, ale w innym kontekście. I kupiłam.

Pull & Bear coat, H&M dress, Cubus cardigan, House sweater, Cropp scarf, no name bag, HD boots.

O, listopad.

2011-11-14T20:44:00.001+01:00

Matematyka nie była nigdy moją mocną stroną, ale mojemu tak zwanemu organizmowi nie przeszkadza to wcale w sprytnym zarządzaniu snem. Wczoraj spałam trzy godziny, dzisiaj spałam dwanaście, na pół to jest chyba siedem i pół godziny, czyli tak w sam raz, nie? A że po tych trzech godzinach nie pomogły nawet cztery kawy i z uporem godnym lepszej sprawy padałam na dziób, to już trudno. Zauważyłam również, że o godzinie 5:30 moje odwieczne lęki podróżnicze działają ze zdwojoną siłą: otóż nienawidzę jeździć pociągiem przez las, bo mam wrażenie, że kiedyś wyjrzę przez okno i zobaczę, jak w tym lesie ktoś stoi nieruchomo i się na mnie gapi, i że to będę ja. I nie, nie oglądałam horrorów jako dziecko i w ogóle nie wiem, o co mi chodzi. No i o tej 5:30 miałam wrażenie, że za oknem będzie cały las mnie i wszystkie tak będziemy stać i patrzeć spode łba. A już jedna ja to wystarczający dopust boży. A teraz ładne zdjęcia. Nie że ładne, bo ja, tylko ładne liście.

House sweater, Cropp dress, Reserved snood, no name boots and bag.

That's all yolk.

2011-10-31T20:47:00.000+01:00

Nigdy się specjalnie nie kryłam ze swoją żywą niechęcią do żółtej odzieży. Nigdy też nie twierdziłam, że jestem jakoś przeraźliwie konsekwentna w swoich niechęciach, toteż ta-dam. Poza tym rajstopy to nie odzież.

Reserved Men sweater, House shorts, H&M tights and bag, Deichman boots, Reserved scarf.

I jeszcze guziki na plecach.

2011-10-30T00:05:00.000+02:00

Jesień, senność, zmiana czasu (to chyba dzisiaj?). Próby odpowiedzenia sobie na pytanie "jak wyglądać, żeby ludzie traktowali mnie poważnie i żeby się trochę bali nawet". Próby daremne, dodam, a to, co poniżej, nijak się ma do tych prób, bo wtedy jeszcze sobie takich życiowych pytań nie zadawałam. Za dużo przecinków chyba. Komputer testuje moją cierpliwość, która zawsze była dobrem rzadkim. Zamyśla się na pół godziny tylko po to, żeby stwierdzić "no to teraz zawisnę, a potem - trzymaj się krzesła - wystąpi błąd i w ogóle otworzysz tylko pasjansa, głupia mendo". Zgaduję, że tak właśnie o mnie myśli, bo ja o nim za ładnie też nie. Już od dawna.

H&M parka and skirt, Pull&Bear top and cardigan, Cropp bag, Deichmann boots.

Meh.

2011-10-17T20:41:00.000+02:00

Nie chce mi się. No naprawdę mi się nie chce. I nie jest to ani fałszywa kokieteria z serii "przecież czy ja się nadaję do blogowania, no przecież oczywiście, że się nie nadaję przecież", ani post z cyklu "napiszcie mi, żebym została". Od ponad trzech lat wypisuję tutaj pierdoły i nadszedł taki moment - nie po raz pierwszy zresztą - że mi się już serio nie chce. Pisać. A bądźmy szczerzy, wrzucanie samych zdjęć mi jakoś nie leży. O, rym niezamierzony. Ja już najzwyczajniej w świecie nie mam o czym stukać, bo ile można psioczyć na świat, no ile. No dużo, ale wszystko ma swoje granice, zamknęła mi się jakaś klapka w mózgu i chwilowo nie mam żadnego pomysłu na utrzymanie tego eksperymentu przy życiu. Niestety ochota na robienie zdjęć łachom jeszcze mi nie przeszła i tak oto mam problem. To ja teraz coś wrzucę, a potem pomyślę, co dalej.

Vintage coat, Bershka pants, Reserved Men sweater, Pull & Bear cardigan, H&M shoes, Reserved scarf.

Na Bielanach co niedziela.

2011-10-13T14:15:00.000+02:00

Niezupełnie na Bielanach i niezupełnie niedziela, ale wiadomo, o co chodzi. Tak było jeszcze na początku października, a od paru dni ganiam już w płaszczu. To mówiłam ja, pogodynka Freta. Nie mam czasu, kręcę karuzelą.

Stradivarius cardigan and bag, Bershka top, Pull&Bear shorts, no name shoes, H&M necklace.

Tragikomiks.

2011-10-06T22:01:00.000+02:00

Złe głosy podpowiadają, żeby te buty potraktować kolorem, a nawet kolorami. Kto wie, mnie się czasem nudzi. Ale artystka ze mnie żadna, bo w każdej przedszkolnej malowance wyłaziłam poza linie. Tu następuje koniec tekstu, bo muszę pozmywać.

Cropp dress and bag, HD shoes.

Blanco y negro.

2011-10-03T22:38:00.000+02:00

Jestem nerwowa, każdy to potwierdzi. A że męczy mnie czasem ta nerwowość, to skusiłam się niedawno na wyciszającą herbatę, bo miała ładne zielone opakowanie. Da się to pić nawet, ku mojemu zdziwieniu (jestem z frakcji "ziółka? fuj"). Jakieś dwa dni temu wstawiłam sobie wodę w celu wyciszenia się herbatą i moje oczekiwanie na wyciszenie brutalnie przerwał smród, ponieważ byłam na tyle bystra, że na palniku obok postawiłam rondel i od płomienia pod czajnikiem zajęła się rączka. Temu rondlu. Niespecjalnie się wyciszyłam i do dziś w korytarzu wita mnie rondlowy smród. Wobec wszystkiego powyższego nie mogę nie być nerwowa, ponieważ jestem pierdołą. Pierdołowatość sprawia również, że nadal nie pozbyłam się letnich zdjęć, więc jedziemy dalej. Znowu komunijna sukienka.

Cubus dress, New Yorker cardigan, H&M shoes, jarmark bag.

Darkness falls across the land.

2011-09-30T23:41:00.000+02:00

The midnight hour is close at hand i teraz powinno wyjść jakieś zombie, ale wyjdę ja, bo to taka sama dobra pora, jak każda inna, żeby przypomnieć sobie o kolejnym zapasie zdjęć. Donaszam kolejną spódnicę po matce, tym razem nie z Pewexu, a z płótna żaglowego (spódnica, nie matka). W tym wypadku hasło "wiatr w żagle" może oznaczać pokazywanie bielizny Bogu ducha winnym przechodniom.

Vintage skirt, House top, New Yorker shoes, jarmark bag.

I jeszcze jeden, i jeszcze raz.

2011-09-29T10:16:00.000+02:00

Wciąż nie jesień, wciąż z poślizgiem, spódnica po matce, a ja nie wiem, o czym pisać, bo jakoś zadowolona bywam z życia ostatnio, a w tym zdaniu jest już sześć przecinków, więc może wystarczy. Siedem. Postaram się również przestać być bucem i zareagować czasem na komentarze, bo zapominam o tym od nie wiem jak dawna, chociaż biorę jakieś zielone tabletki dla "osób w podeszłym wieku", po których podobno powinnam pamiętać wszystko. A jednak.

Vintage skirt, Stradivarius tunic-as-top and belt, no name shoes and bag, Cherokee jacket.

Halfassedness.

2011-09-22T18:12:00.000+02:00

Nie no, zawrotne mam tempo. Maraton letni, a to dobre. Gdyby to była sztafeta, to by mnie ostatni z ostatnich zdublowali sto razy, a mój własny team usnąłby w blokach czekając na pałeczkę i zastanawiając się, czy biegnę tyłem, czy może ktoś mnie po drodze zamordował albo skusił jedzeniem. Dobra, czyli dalej lato, proszę bardzo, powtórka z białej kiecki nabytej w Gdańsku, na widok której zapytano mnie "a ty do komunii się wybierasz?". Tym razem kiecka ukryta pod bluzką i od razu jakoś mniej komunijnie. Zresztą i tak wszystko przesłania torba, która jest większa ode mnie - mam prawie same takie.

Cubus dress, Cropp top and bag, Fleq sandals.

Poczekajcie z tą jesienią, bo ja tu nie nadążąm.

2011-09-10T11:24:00.000+02:00

Ja nie wiem, dlaczego nie może być normalnie, tylko albo nie mam do roboty absolutnie nic i chodzę po ścianach, albo jest taki kocioł, że nie mam czasu kichnąć. Z okazji kotła nazbierała mi się jakaś absurdalna ilość zdjęć, które pleśnieją na dysku, bo nie mam kiedy dopisać do nich głupot (a bez głupot się nie liczy, zresztą nie oszukujmy się, lepiej chyba wychodzi mi pisanie, niż następująca po nim część artystyczna) i skończy się to smutno, bo będę zimą publikować letnie zdjęcia i będą mnie pytać, czy nie było mi zimno i czy chciało mi się odgarniać śnieg z kadru, bo przecież jest minus fyfnaście, a ja w sandałkach. To może zacznijmy ten maraton letni.

Bershka top, Zara skirt, House vest, H&M sneakers, jarmark bag.

Hitchcock.

2011-09-03T21:10:00.000+02:00

Mam taką zasadę, że nie należy zabierać się za coś, co człowiekowi kompletnie nie wychodzi. Ja na przykład nie jestem asem w łączeniu wzorów, ale że zasady są po to, żeby je łamać: voilà. Tak na marginesie, mistrzowskie łączenie wzorów kojarzy mi się zawsze z Kają (gdzieżeś jest, franco, gdzie). A Hitchcock podwójny, bo raz, że na swetrze są różne ptaszydła, a dwa, że efekt jest być może lekko straszny. Trudno.

House sweater, H&M dress, no name shoes, jarmark bag.

Zzzz.

2011-09-01T09:44:00.002+02:00

Nie jest już chyba żadną tajemnicą, że śnią mi się rzeczy głupie. Najwięcej głupot pamiętam w przerwie między jednym a drugim snem, w nieludzkich godzinach wczesnoporannych. Leżę sobie o takiej szóstej czy siódmej i myślę "matko, co za absurd, powinnam to zapisać", po czym zapadam w sen drugi i po nim nie pamiętam już nic, i nawet gdybym nabyła coś z żeń-szeniem, to i tak bym nie pozapamiętywała tego cyrku. Toteż. Jakiś czas temu wymyśliłam sobie, że skoro i tak śpię z telefonem przy głowie, to może by tak chociaż w notatniku tam na ślepo coś wstukać, o tej szóstej czy siódmej, a potem na trzeźwo przeczytać i się zdziwić. No i się zdziwiłam. Przyśnił mi się wczoraj jakiś kolejny kretynizm, mordercza pora, kur pieje, duszę te klawisze po omacku, otwieram notatnik, a tam widzę coś takiego: "Słowo moje pochodzi od słowa ha i zawsze bardzo dziwiło kosmitów" oraz "mała uprzejmość na gazie, mleko w koszyku, warsztat w lesie. Znam się na mleku, robiłam kefir, żeby gościom nie było przykro, że nic nie wygrali". Z braku lepszego pomysłu na stosowną reakcję dopisałam tylko "pas startowy, przeparkować samochód, pokój w łazience" i zapadłam w drugi sen.

Stradivarius skirt and bag, H&M top, Mohito cardigan, Gortz 17 shoes.

Stuck.

2011-08-29T16:53:00.000+02:00

Podróże kształcą. Tym razem wybrałam się na jednodniową wycieczkę i dowiedziałam się nareszcie, jak się stoi w korku, ale takim filmowym zgoła - godzina na wyłączonym silniku, kierowcy wysiadają z samochodów, dzieci bawią się na poboczu (jedno dziecko jeździło nawet na wyciągniętym z bagażnika rowerku), ludzie się uspołeczniają przy wysępionym papierosie, a CB radio jest mrocznym przedmiotem pożądania. Zawsze mi się wydawało, że w takiej sytuacji wcielę się nareszcie w mojego bodaj ulubionego bohatera filmowego, Williama "D-Fens" Fostera, ale nie przewidziałam, że aviomarin i żądza mordu wykluczają się wzajemnie, toteż kimałam na przednim siedzeniu potulna jak baranek albo słuchałam kątem ucha, jak towarzystwo z pobocza zastanawia się "a co było, pani, gdyby ktoś w takim korku dostał biegunki, dajmy na to? Tu nawet drzew nie ma, tam są krzaki, ale to, pani, trzeba przeskoczyć ten taki rów, no ale to się człowiek nawet nie zastanawia".

House dress, Stradivarius sweater, Fleq sandals, jarmark bag.

I jeszcze jeden, i jeszcze raz.

2011-08-19T19:42:00.000+02:00

To ja jeszcze raz wakacje, dzień pierwszy, Freta Leśna. Twardo odmawiam powrotu do miejskiej rzeczywistości, chociaż Gdańsk wioską nie jest i właściwie byłam na miejskich wakacjach. I mieszkałam w bloku. I miałam widok na pętlę tramwajową. I na klatce schodowej obok napisu "zachowaj czystość" ktoś dopisał życzliwie "zachowaj szluga". I winda była klaustrofobiczną puszką. Siedziałam na plaży, żarłam ciastka z piaskiem i byłam zen. Nic mi nie przeszkadzało, serio, nic. Poza osami, do których brzydko mówiłam, nie umiem być zen przy osach.

House pants, Bershka top and bag, Cubus cardigan, Stradivarius sandals.

Raport z radości.

2011-08-13T19:44:00.000+02:00

Pojechałam sobie w cholerę, w cholerze dopadł mnie niechcemiś i trzyma, i mówi "daj spokój, po co Ci internet", a ja do niego "no w sumie masz rację, poleję Ci". I chociaż wróciłam już jakiś czas temu, to się jakoś nie złożyło, żeby napisać, że to były bodaj najfajniejsze wakacje w moim długim życiu. Długim, bo w ich trakcie zdążyłam się oficjalnie postarzeć i od tego czasu czuję się wiekowa, stateczna i nic mi nie wypada. Odzieżowej relacji za bardzo nie będzie, ponieważ na wakacjach wyglądam jak widać na załączonym obrazku. Oraz trzeba być mną, żeby przytachać wór lumpów na własnych plecach, a potem pół wczasów przełazić w koszulce, którą kupiło się na miejscu. Ukłon.

Cubus dress, Stradivarius sandals.

Wiewiórczość.

2011-07-28T16:10:00.000+02:00

Spódnica i ja serdecznie pozdrawiamy Szpiegowskiego i Siostrę Tejże, dzięki którym nie musiałyśmy spędzić dwóch godzin w przeupiornej kolejce, na widok której przeszło mi przez myśl, że może ma wejść jakaś ustawa zakazująca zakupów i wszyscy się rzucili na tekstylia jak na drożejący cukier. Koszulka z wiewiórką pozdrawia sprzedawcę, co dziwnie na mnie spoglądał, kiedy ją kupowałam. I kiedy wyjęłam portfel w wiewiórki. Ja pozdrawiam kogo się da, bo przez jakiś czas będę poza zasięgiem. Bądźcie zdrowi, ale nie wszyscy. Tylko ci, których lubię. No.

Cubus skirt, House t-shirt, Cherokee jacket, etorebka bag, H&M shoes.

Aspirin talking.

2011-07-21T11:54:00.000+02:00

Moja cierpliwość do świata i samej siebie jest na wyczerpaniu, więc może lepiej ograniczę tekst do zbędnego minimum (nie, nikt mi nie nadepnął na odcisk, po prostu chciałabym się już stąd ruszyć i wyjechać dokądkolwiek, do domu, na wakacje, nad morze, do pustelni w dzikim lesie, na strzelnicę). Powrzucam jeszcze jakieś bzdury do końca miesiąca i uciekam, bo serio. No naprawdę. Nie mogę już. I jeszcze się przeziębiłam.

House dress, Stradivarius cardigan and bag, New Yorker shoes.

Freta i Fauna.

2011-07-17T14:49:00.000+02:00

Byłam wczoraj w zoo (nie, nie jako atrakcja). Chciałam zobaczyć fenka, bo lubię zwierzęta z dużymi uszami, ale skubany spał pod jakimś spróchniałym drzewem i uszy po sobie położył. Małe rysie też nie chciały wyjść, małe wilczki takoż. Niedźwiedzie jak zwykle przygnębiające i ze smutnymi oczami. Upolowałam za to pandę małą, chociaż ręce mi się trzęsły (cała się w ogóle trzęsłam) i pierwsze zdjęcia wyszły nieostre, bo obok mnie toczył się następujący dialog w wykonaniu dwóch chłopców w dresach: "- Ej patrz, panda mała! - Dzie? - Tam na drzewie śpi. - O jebana!" Potem był pan idący za ukochaną zapewne rodziną i mamroczący "nie będę oglądał żubrów, żubry mam w lodówce" i dziewczynka krzycząca z zachwytem "Ach, ach, jakie piękne łabędzie!" na widok strusi. Zoo jest fajne.

Zara skirt, Bershka top, no name cardigan, New Yorker shoes, Stradivarius bag.

Accept me, accept me.

2011-07-14T08:57:00.002+02:00

Sny jakby mniej urozmaicone (w ostatnim znajoma kupiła mi jakieś dziesięć koktajli truskawkowych, żebym tylko się do niej nie odzywała, po czym przez resztę snu krzyczała do telefonu w obcym mi języku, a ja połowę koktajli powylewałam na stół jak ostatnia pierdoła), za to w garderobie prawie rewolucja po tym, jak zaopatrzyłam się w Bardzo Wiszące Na Części Zadniej Spodnie, z przodu też zresztą niewąsko wiszą. Dlaczego nikt mi wcześniej nie powiedział, że to takie wygodne? Poszukiwania nadmorskiej kwatery w toku, rozbraja mnie sformułowanie "akceptacja zwierząt" przy niektórych ofertach, bo jeżeli ktoś oferuje mi czajnik, parawan i akceptację zwierząt, to ja od razu wyobrażam sobie, że przyjadę i pokochają mnie wszystkie sarny i jeże w okolicznych lasach, a niech tylko spróbują nie, to nie zapłacę klimatycznego. A z kolei jak nie tolerują zwierząt domowych, to mam ochotę dzwonić i pytać, czy mogę przyjechać z kuną albo warchlakiem, chociaż nie posiadam. Ale nie dzwonię.

Zara pants, Bershka top, House cardigan, Stradivarius sandals and bag.

Lwy też robią groar.

2011-07-10T11:41:00.000+02:00

W najnowszym odcinku niekończącego się serialu (Moda na Sukces może mi skoczyć na pompkę) pod tytułem "Sny Frety" - Freta siedzi na skraju lasu i głaszcze chomika. Podchodzi jej stara znajoma (stara nie peselem, tylko stażem znajomości), zabiera jej chomika, wrzuca do lasu i mówi: "Mam taki pomysł na życie, założymy grupę rockową i nazwiemy się Biblijne Lemury", a Freta na to: "Dobra". Sen był dość kojący, być może w ramach przeciwwagi dla krwawej walki z komarem, jaką byłam zmuszona stoczyć w środku nocy (wspominałam już, że mam w zwyczaju bardzo brzydko mówić do owadów, które zamierzam ukatrupić?). W części artystycznej wystąpi dzisiaj koszulka z lwem, ale zanim lew, to jeszcze: czy ktoś mógłby z dobroci serca polecić jakąś przyjemną miejscówkę nad Bałtykiem, do której można zawitać z psem? Nie ukrywam, że będę frecio wdzięczna za wszelkie typy. Teraz lew.

Cubus cardigan, Cropp t-shirt and bag, Zara pants, Deichmann sandals.

Krótko i nie na temat.

2011-07-07T10:08:00.000+02:00

Do wczoraj dzielnie udawałam, że wyprzedaże nie istnieją, poległam wraz z wypłatą i to chyba jeszcze nie koniec walki. Jak czcić bożka konsumpcjonizmu, to z grubej rury - mam coraz większą ochotę na kolejne martensy. Zdjęcia średnio pasują do tekstu, bo nie mają nic wspólnego z wyprzedażami, ale co mi się będą na dysku kisić daremnie. Nie da się ukryć, że nie wychodzi mi ostatnio to blogowanie.

Cubus sweatshirt, Reserved jacket, House skirt, Bershka shoes, jarmark bag.

Zwisa, nie powiewa.

2011-07-02T22:14:00.000+02:00

Jeżeli znowu kupiłam coś różowego, to oznacza, że coś różowego ma cechy skutecznie niwelujące tę różowość. Otóż spódnica może i różowa, ale konkretna. Ma pod spodem pół kilo halki, nic nie prześwituje, nic nie powiewa (mam awersję do zwiewnych, subtelnych materiałów, na hasło "mgiełka" uciekam za siedem gór i lasów), żadna tam nimfa z królestwa waty cukrowej. I przeceniona była. W tym miejscu spuszczam ze wstydem wzrok i grzebię czubkiem buta w piasku. I jak ją zobaczyłam, to pomyślałam trochę bez sensu "ale fajna spódnica do ciężkich buciorów".

Zara skirt, H&M top and necklace, Bershka cardigan, no name shoes, jarmark bag.

I'm no geisha.

2011-06-28T17:46:00.000+02:00

Letnia odsłona spódnicy od Lemoniady. O ile podciągnięta pod same pachy i udająca kieckę (spódnica, nie Lemoniada) umożliwia w miarę swobodne poruszanie się po okolicy, o tyle w wersji maksi można sobie co najwyżej poudawać gejszę albo drobić jak pensjonarka. A moim odwiecznym problemem jest to, że chodzę zamaszyście niczym młody ułan - pozostałość po czasach, kiedy to Wiecznie Zabiegana Matka targała mnie półprzytomną do przedszkola, żeby zdążyć do pracy i trzeba było nieźle nogi wyciągać, jeżeli nie chciało się mieć ręki wyrwanej z barku. Nie narzekam, bo dzięki temu do dzisiaj się nie spóźniam. Ale spódnicę trzeba było trochę rozpruć na szwie. Torba jest dowodem na to, że wszelkiego rodzaju jarmarki to zło w czystej postaci. Nie, nie była mi potrzebna. Tak, musiałam ją kupić.

H&M skirt, Cubus t-shirt, Deichmann sandals, jarmark bag.

Halo wieża.

2011-06-24T17:18:00.000+02:00

Mam niezwykle śmiałe plany na lato, niczym Michelle z ruchu oporu. Będę gotować, nauczę się szyć, pojadę tam i siam, a wypadałoby zacząć od posprzątania wokół siebie. To mi powinno zająć lekko jakiś tydzień, bo bałaganię z jeszcze większym rozmachem, niż snuję plany. I jeszcze jakiś kurs zarządzania własnym budżetem by się przydał. I do zoo pójdę, i może jeszcze na jakieś studia się zaciągnę. Jak znam życie, to z połowy tego wyjdzie mi psińco, ale póki co się jaram, że taka zmyślna jestem, ohoho. Paryża w planach nie mam, ale kiecka w wieże jest. Nie wiem, czy ją jeszcze kiedyś założę, bo kiedy ostatnio miałam ją na sobie, to zaczepiła mnie ankieterka szukająca respondentów po trzydziestym czwartym roku życia. A może niepotrzebnie oczerniam kieckę, może to Dzień Mordy był? No nieważne.

House dress, Mohito cardigan, Deichmann sandals, Primark bag.

Filozofia szkodzi.

2011-06-20T14:10:00.000+02:00

Podobno z wiekiem człowiek potrzebuje coraz mniej snu. Się uśmiałam, z akcentem na się. Spałam dzisiaj jedenaście godzin i za karę pęka mi czerep. Śniło mi się, że jestem w liceum (już dawno nie) i mam zajęcia z filozofii (też już dawno nie i nie trawię), i na tych zajęciach jest Gienek Loska, który dostaje na koniec dst i trzy kolorowe książki z obrazkami. Ja nie dostałam książek i było mi smutno, ale pani filozofka powiedziała, że ja nic nie dostanę, bo jestem głupią dupą, przez cały rok się z niej śmiałam i mówiłam wszystkim, że ma głowę z ciastoliny. To tego, może teraz zdjęcia.

Pull&Bear shorts, Cubus tunic, Deichmann sandals, etorebka bag.

Infantilize much?

2011-06-18T10:02:00.002+02:00

Siadło mi na czerep, mam kieckę w różowe serduszka. Mało tego. Stoję w niej na tle różowej ryby, która może być różową ośmiornicą, bo teorie są różne. Wprawdzie jeszcze żaden ze mnie wirtuoz różu, ale myślę, że jestem na całkiem dobrej drodze do dzidziopiernikowatości. Góra kiecki wstydliwie schowana pod swetrem, bo muszę sobie dawkować tę ilość serc. Co za dużo, to różowo.

House dress, NY sweater, no name shoes, Primark bag.

Elsewhere.

2011-06-14T23:44:00.000+02:00

Od ładnych parunastu dni myślami jestem już na jakichś wakacjach. Nie, nie jakichś - nadmorskich. Nadbałtyckich. I jak w tym roku nie pojadę nad morze, to jak mi Bóg Internetu miły, ktoś z mojej ręki zginie. A tymczasem liczę do dziesięciu i jeszcze jakoś funkcjonuję. Gdyby ostatnio wydarzyło się coś ciekawego, to w tym miejscu prawdopodobnie nastąpiłaby historyjka, ale historyjka nie nastąpi, bo nic się nie dzieje. Ale nadal was wszystkich kocham i w ogóle.

House shorts, H&M top, Fleq sandals, Slimaq eco bag.

Seeing double.

2011-06-11T20:32:00.000+02:00

Podobieństwo mgliste, ale jest, nie? Albo i nie, ja dzisiaj kiepsko widzę, bom niewyspana i rejestruję jakoś wybiórczo. Nie poznałam dwojga znajomych na ulicy, ale zauważyłam na przykład, stojąc na przystanku, że z przystanku naprzeciwko macha do mnie podejrzanie wesolutki menel. Podskoczył nawet parę razy, ale udawałam twardo, że nie widzę. A teraz będę udawać, że wcale nie śpię. Na deser pies - tak trochę bez sensu. Jak modrzew w Monty Pythonie.

House t-shirt, Pull&Bear skirt, Cropp bag, Deichmann shoes.

Nie psuj mi.

2011-06-08T10:54:00.000+02:00

Upał i kompleksy nie idą w parze. Można obsesyjnie myśleć o tym, że a tu kreska na tyłku, a tu blizna na łydce, a tu nam spuchło, a tu się wygniotło, a odbijamy światło trupią bielą organizmu, a na czole mamy ślady po diodach podłączonych przez kosmitów podczas ostatniego uprowadzenia. Można to również uroczyście olać i rozbierać się w granicach przyzwoitości (niektórzy mają wyjątkowo elastyczne te granice swoją drogą). Ostatnio wybieram postawę olewczą i udaję, że wszystko we mnie i w całej reszcie świata mi pasuje. I podziwiam po cichu dziewczyny w czarnych rajstopach, szalikach czy wełnianych skarpetach za kolano, zwłaszcza po ostatnim weekendzie, kiedy to po raz pierwszy w życiu zrobiło mi się słabo z gorąca i miałam do wyboru wyjść z sali albo walnąć twarzą tak zwanego barana o blat stołu. A przecież ja kocham upały, takie aż do mdłości. Nie psuj mi tego, pokraczna dziwko zwana Starością.

No name shorts, H&M top, Cropp bag, Deichmann sandals.

Umc umc.

2011-06-05T18:42:00.000+02:00

Zrobiłam sobie dzień dziecka w Sklepie Ze Zdecydowanie Zbyt Głośną Muzyką, zresztą nie on jeden wykańcza mnie nerwowo pod tym względem, ale skoro rzucają zniżką, to zatyka się uszy i robi dobrą minę do złych decybeli, bo zawsze mogą nam powiedzieć, że sklep i decybele są dla młodzieży, a jak się nie podoba, to paszła. W młodzieżowej odzieży pozuję jak dziunia. Ciekawe, jak pozowałabym w garsonce. Tfu, zgiń przepadnij.

Cropp dress, brooch and bag, no name leggings, Reserved shoes, Pull&Bear jacket.

Explicit content i brzydkie wyrazy.

2011-06-03T10:16:00.003+02:00

Wdrapując się do pociągu porzucam wszelką nadzieję. Tym razem przeznaczenie cisnęło w moją stronę nietrzeźwym panem i dwiema dziewczynami. Pan najpierw oblał się kawą, wymamrotał "kurwa masakra" i poszedł się przebrać do toalety, chociaż przez moment miałam obawy, że rozbierze się w przedziale. Przebrał się, otworzył następne piwo, siedzimy. Siedzimy właściwie w piątkę, bo tak: one dwie, on jeden, ja i moje mocne postanowienie bycia produktywną w podróży. Tak mocne, że aż prawie materialne, siedzę i patrzę w papiery. Pan znienacka pyta nas o jakiś film, w którym "facet ważył rzeczy na wadze i nic nie mówił żonie". Nie wiemy, co to za film. Siedzimy. Pan wzdycha "o kurwa" - czyta mi w myślach normalnie - po czym mówi: "Tak mnie ta Renata urządziła". I się zaczyna. Mówi nam skąd jest (na wszelki wypadek nie powiem), co zrobiła Renata (rozwiodła się z nim i utrudnia kontakty z dziećmi), jakie ma wykształcenie (dwie klasy zawodówki, Renata zrobiła magistra z ekonomii, za którego tatuś Renaty zapłacił ciężkie pieniądze, przepłacił zresztą moim zdaniem), ile ma dzieci (dwójkę), ile płaci alimentów (trzysta od głowy). My, pasażerki płci tej samej, co Renata, patrzymy po sobie, bo nic tak nie jednoczy, jak wspólna niedola. Pan zasypia. Tacy panowie są dla mnie tym, czym dla Miauczyńskiego pies z peronu. Ale gdyby nie oni, to o czym bym pisała? Że mam nową kieckę? Od tego są zdjęcia.

House dress, Fleq sandals, H&M bag.

Buractwo, panie.

2011-06-01T08:21:00.002+02:00

Skoro już nie śpię w kolejny dzień tego pracowitego tygodnia, to zarzucę burakiem. Poza noszeniem buraka zajmuję się między innymi trzymaniem drzwi, staniem w szafie, podziwianiem mojej matki i jej zmagań z cyrylicą, jedzeniem lodów, omijaniem wariatów i ubijaniem owadów. Owszem, obca jest mi polityka miłości do braci mniejszych, jeżeli mają więcej niż cztery odnóża i fruwają. Chlast.

Reserved pants, Tally Weijl tunic, Deichmann sandals, Cropp necklace, Slimaq eco bag.

Pośpiech jest wskazany.

2011-05-30T18:31:00.000+02:00

To ja teraz wrzucę jakieś zdezaktualizowane zdjęcia, bo czasem tak jest, że człowiek wejdzie do optyka, potem siłą rozpędu do fryzjera i trochę mu się zmienia tak zwany imidż, a tymczasem na dysku pokutują zaległe zdjęcia, które chciałby wykorzystać. Takie na przykład.

H&M Kids jumpsuit, House cardigan, Miledue shoes, etorebka bag.

Pośpiech jest zły.

2011-05-27T16:31:00.000+02:00

Krasnoludki wyłączają nam budzik.
Łazienka jest zajęta, zajęta i zajęta. Potem jest zajęta.
Wszystkie rajstopy okazują się nagle jednorazowe i odkrywamy, że 8 DEN są wyjątkowo jednorazowe, kto w ogóle wymyślił 8 DEN?! Ale wychodzimy w nich, bo nie ma czasu. Najwyżej będzie oko na pół nogi, jakkolwiek by to nie brzmiało.
Łapiemy to, co nie wymaga prasowania i nie wygląda na przesadnie brudne, chociaż napis na klacie średnio nadaje się na spotkanie, na które idziemy. Przez całe spotkanie siedzimy w zapiętym swetrze.
Gnając z wywieszonym jęzorem myślimy, o czym tym razem udało nam się zapomnieć. Pierwsza kropla deszczu spadająca na jęzor przynosi olśnienie. O parasolu.
A może zdążymy złapać ten tramwaj, co tam stoi? No oczywiście, że nie.
Fotografująca spóźnia się przez nas na zajęcia. Jest nam głupio. Jesteśmy rozczochrani i przez pół dnia za karę mamy upiorną czkawkę.
Facepalm.

Pimkie t-shirt (Allegro), Bershka skirt and bag, Cherokee cardigan, Pull&Bear jacket, Reserved shoes.

Dorośli rozmawiają.

2011-05-26T10:14:00.000+02:00

- Ja wiem, że dla niektórych praca w urzędzie to jest szczyt marzeń, bo odsiedzisz osiem godzin i przez resztę dnia nic Cię nie obchodzi, ale ja bym tak nie mogła. Ja się muszę wyspać, nie lubię ludzi, a rano w ogóle nie myślę.

- A kto ci każe rano myśleć w państwowej pracy? Rano się celebruje śniadanie.

Kusząco to brzmi, nie powiem, ale i tak wolę się wyspać, a śniadanie zdarza mi się celebrować w porze obiadowej. Niniejszym nie zbaczam z obranej ścieżki kariery, która to kariera jest tak zawrotna, że może pewnego pięknego dnia ujemna zawartość lodówki nie da mi szans na celebrację. Spluwam przez lewe ramię.

House dress, CCC sandals, Bershka bag.

Shine on, you crazy Freta

2011-05-24T10:09:00.002+02:00

Ponieważ jak wszystkim wiadomo jestem Promykiem Słońca, dostałam od Elle coś takiego jak Sunshine Award. Co tu dużo gadać, bardzo mi miło, dziękuję. Wizyta na blogu Elle uświadomiła mi dwie rzeczy. Numer jeden, szlag mnie trafi, jak mi włosy nie odrosną. Numer dwa, niektóre koty są bardzo, ale to bardzo ładne. Pozwolę sobie zatrzymać promienny łańcuszek i nie podawać go dalej (wybór byłby trudny, ja cały świat kocham), a co do rzeczy, które ja, Promyk Słońca, uwielbiam, to coś tam kiedyś napomknęłam i od tego czasu zmieniło się niewiele. Mogłabym ewentualnie dodać "uszy psa". Bardzo lubię uszy psa. Lubię również, jak ludzie wrzucają śmieci do koszy zamiast obok, bo pies wszystko porywa i zjada, i dopiero teraz widzę, jaki dokoła panuje syf. I jest to dziwne, bo nie znam osobiście nikogo, kto beztrosko wywalałby chusteczki, pety czy papierki po jedzeniu akurat tam, gdzie stoi. A syf jest. I tak sobie mamroczę ogólnie i w przestrzeń, bo zakładam optymistycznie, że zaglądają tu ludzie cywilizowani i to nie do nich powinnam mówić wprost "ej ludzie, ale nie śmiećcie".

Allegro jumpsuit, House cardigan, no name shoes, Cropp bag.

Bzium!

2011-05-21T18:45:00.000+02:00

Końca świata nie było, chociaż wszystkie znaki na niebie i ziemi, a zwłaszcza ziemi, na to wskazywały. Przejechałam się dzisiaj autobusem, którego kierowca uznał chyba, że nigdy nie jest za późno na szczęśliwe dzieciństwo i udawał, że prowadzi batmobil. W tym bohaterskim zapamiętaniu prawie zapomniał o paru przystankach po drodze, a jeszcze bardziej bohaterscy pasażerowie usiłowali mu to delikatnie zasugerować, zajmując odpowiednio wcześnie strategiczną pozycję przy drzwiach. Po dwóch spektakularnych batmobilowych zjazdach w zatoczkę wyraźnie zrezygnowali i stwierdzili, że albo będą opuszczać autobus lotem koszącym w tak zwanym pędzie, albo potulnie wysiądą tam, gdzie ich batman wysadzi. Ciekawa jestem, jak liczna załoga dotarła na samą pętlę. A teraz znowu kwiatki i gołe nogi, czyli lato w pełni. Wiosną. No koniec świata.

H&M dress, Mohito cardigan, Top Secret bag, Miledue shoes.

Somewhat girlier.

2011-05-19T09:06:00.002+02:00

Trochę mi przeszło z tymi spodniami. Za ciepło. Za to kwiatki mi nie przeszły. Nie do końca wiem, o co mi chodzi z kwiatkami, bo naprawdę nie przepadam za wzorami. W komplecie z kwiatkami występuje obdrapana ściana (lubię, ale nauczona wesołym doświadczeniem staram się najpierw doczytać, czy na ścianie nie są nabazgrane różne pobożne życzenia intymne i inne referencje pań nieciężkich obyczajów) i Fotografująca mówiąca "nie umiem robić Ci zdjęć". Ehe.

H&M dress, Pull&Bear jacket, Stradivarius shoes, Bershka bag, vintage belt.

Ungirliest.

2011-05-16T13:00:00.000+02:00

I znowu mam jakąś taką dziwną ochotę, żeby być małym chłopcem hej. Na myśl o czymś, co nie jest spodniami, reaguję trochę jak opętany na wodę święconą, ale ma się robić coraz cieplej, więc pewnie mi przejdzie. Na buty się uparłam, a czasem jak się uprę, to nie ma tego, czego nie ma, jak tatuś Sylwuniowi zrobi dzióbek*. Musztardowe coś nabyłam przypadkiem - na wieszaku wyglądało tak dziwnie i tak bardzo nie wiedziałam, do czego służy, że musiałam się z tym zakolegować. Otóż jest to sweter. No proszę, jak miło.

House pants, Cubus top, Bershka sweater, Reserved shoes, H&M bag.

* Przy okazji chciałabym w tym miejscu wyrazić moje głębokie uznanie i szacunek dla pań, które zaliczyły Noc Muzeów w ramach preludium do clubbingu i zwiedzały sobie to i owo w niebotycznych szpilach i innych ciekawych rzeczach. Tak, podobno niektóre egzemplarze (butów, nie pań) są wyjątkowo wygodne, jednakowoż zestaw: szpile + kostka brukowa + tory tramwajowe + stan wskazujący na spożycie + na przykład Arsenał, dostarcza niezapomnianych wrażeń postronnym obserwatorom. Dziękuję Wam. You made my night. Mały chłopiec hej.

Let it rain, że tak powiem.

2011-05-13T19:01:00.000+02:00

Po mhrocznych khotach przyszła pora na khwiatki. Zaopatrzyłam się nareszcie, po stuleciach poszukiwań, w kurtkę typowo przeciwdeszczową, która nie jest zrobiona z ceraty klasy C, a jej kolor nie przyprawia o atak padaczki. A myślałam, że to już nigdy nie nastąpi. Oczywiście dzięki temu nie pada deszcz. Nie ma za co. Jak już zacznie lać, to będzie znaczyło, że nie mam jej na sobie i zapomniałam parasola. Z góry przepraszam. A blogger podobno zżera teksty ostatnio. Żryj khwiatki, bloggerze.

Reserved jacket, H&M skirt, House t-shirt, Cubus hoodie, no name shoes, etorebka bag.

Poniekąd z pazurem.

2011-05-10T15:01:00.000+02:00

Nie wiem, jak to robię, ale kiedy już mi się zachce założyć coś mhrocznego (jeżeli "sukieneczka z kotkiem" może być mhroczna, nawet jeśli tylko łapy mu wystają spod swetra), to zanim zdążę wrzucić zdjęcia robi się Nagły Upał Znikąd i wychodzę na mhrocznego kretyna. Naprawdę nie chodzę tak ubrana, kiedy jest gorąco. Serio. Nie kłamię. Chociaż w sumie co to kogo obchodzi, jak chodzę ubrana - za czasów liceum potrafiłam cały rok przechodzić w glaniaczach i nie zastanawiałam się, co ludzie powiedzą. Wolność dla mhroku! Szatan.

Stradivarius dress, H&M sweater, no name bag, Converse sneakers.

Niereformowalność.

2011-05-07T07:07:00.004+02:00

Dokładnie trzy lata temu, z chaosu wyłoniła się Freta Blogująca. Nie ma co szukać jej początków, nie przetrwały próby czasu i paru innych prób, więc trzeba mi wierzyć na słowo, że kiedy Freta po raz pierwszy wściubiła pysk do sieci, to miała na sobie tę właśnie spódnicę. Freta jest wtórna i powtarzalna, nosi przez parę ładnych lat te same łachy, nie umie DIY-ować, nie urządza give-awayów, meh. Nie ewoluuje, nie dorasta, nie wyrasta, nic się z nią nie dzieje. Tyle, że może kiedyś popełni jakąś książkę, a cholera ją wie. I czasem ścina włosy, a potem żałuje srodze. Utknęła w tej całej blogosferze, bo zdarzają się w niej fajne ludzie, ale nie będę im kadzić, bo nie jestem od tego. Te ludzie wiedzą, że ich lubię. Dokładnie dwa miesiące temu natomiast pojawił się pies i wyglądał wtedy zupełnie inaczej, niż teraz. A dokładnie pół roku temu też coś tam, coś tam. No, to najpierw spódnica, potem pies.

Vintage skirt, Cherokee jacket, House top, Deichmann shoes, etorebka bag.

Coś tu nie gra.

2011-05-03T12:52:00.000+02:00

Śnieg zasypał już dokumentnie drzewo pod moim balkonem, oba śmietniki, samochody na parkingu i wszystkie możliwe dachy w okolicy. W związku z powyższym muszę sobie przypomnieć, że w zeszłym tygodniu jeszcze wszystko działało, jak trzeba. Pozytywna wizualizacja:

Bershka jacket, H&M top, Reserved skirt, no name shoes, jarmark bag.

Z ikrą.

2011-05-01T15:10:00.000+02:00

Oto moje drugie najwygodniejsze spodnie, o których już kiedyś coś tam, gdzieś tam, chyba nawet ostatnio. Spodnie są zdecydowanie dla ludzi z jajami, z przodu formuje się taka sympatyczna torba na wyżej wymienione. Niestety za często w nich nie pohasam, bo pies postanowił rozebrać się z dziecięcej sierści we wszystkich możliwych kolorach i tak oto na ciemnych rzeczach zostawia futro białe i rude, a na jasnych - czarne i ciemnobrązowe. Mam zatem do wyboru: szare gacie od dresu (są na stanie, sztuk jedna), ortalion (nie posiadam), płaszcz foliowy fryzjerski (nie posiadam), ewentualnie lateks (no zgadnijcie). Rolka do czyszczenia ubrań is my best friend.

Cherokee jacket, Stradivarius pants, no name sweater, Fleq shoes, etorebka bag.

Czy ja niewyraźnie mówię?

2011-04-26T14:55:00.000+02:00

Poraziła mnie dzisiaj oferta księgarni lingwistycznej. Okazuje się, że można kompilować obszerne słowniki o mięsie, ukształtowaniu terenu i malowaniu paznokci. W sumie zawsze miałam ochotę napisać książkę, może by tak jakiś słownik machnąć? Albo poradnik. Jak Napić Się Kawy Będąc Dentystycznie Znieczulonym i Nie Opluć Przy Tym Niczego (tego jeszcze nie mogę napisać, bo nie wiem jak to zrobić). Jak Nie Wydrapać Sobie Oczu - Czy Soczewki Pokochają Brzozę? Słownik Kuriozalnych Literówek. Leksykon Frecich Odgłosów. Jak Kraść Przez Sen. Niech to znieczulenie już puści, bo na mózg mi się rzuca. A skoro już o słownikach mowa, to teraz dwujęzycznie: oto najwygodniejsze spodnie ever. Chociaż nie, mam jeszcze przynajmniej jedne równie wygodne. A to kiedy indziej.

House pants, H&M top, Cherokee jacket, etorebka bag, second-hand belt, no name shoes.

Nagłówek.

2011-04-24T16:51:00.000+02:00

W tym miejscu byłby tekst, gdyby chciało mi się go napisać. Coś o tym, że ładna pogoda i bluzka w paski, a pies wyjechał na wakacje na wieś (i nie, to nie oznacza, że szlag go trafił, a ja okłamuję świat, że zwierzę wyjechało na farmę i jest tam szczęśliwe - naprawdę pojechał na wieś i wróci).

Cropp pants, H&M top, Cherokee jacket, etorebka bag, no name shoes.

O, blog.

2011-04-20T12:14:00.001+02:00

Udało mi się zapomnieć, że mam bloga. Brawo, Freta. Miałam takie mgliste i niejasne wrażenie, że coś mi się zapodziało w ferworze walki z tzw. robotą. Chwilowo zapomniałam o robocie, bo: 1) swoje już odsiedziałam przez parę nocy; 2) to, co mieszka na górze, katuje mnie obecnie Kombii na przemian ze Slums Attack, a dla ilości decybeli kończy się skala w fonometrze i jestem w związku z tym zajęta szukaniem płatnego mordercy w niewygórowanej cenie. Właściwie wolontariat by mnie urządzał, albo jakiś opryszek na stażu, czy coś. Albo sama zakaszę (dziwne słowo) rękawy. Mogłabym ewentualnie urządzić konkurs dla czytelników: może ktoś reflektuje na przykład na wafelka i długopis w zamian za skuteczną utylizację nastolatki? Nie trzeba lubić Frety na fejsbuku, bo jej tam nie ma. Przemyślcie.

Wrangler jeans, no name top, sh cardigan, Pull&Bear jacket, H&M bag and scarf.

Bad Bad Ferret.

2011-04-14T16:51:00.000+02:00

Bez psa, czyli nuuuudy. W dniu dzisiejszym mam dwie refleksje. Numer jeden: włosy mi zdecydowanie za wolno rosną, a ja chcę z powrotem grzywkę. To była ta płytsza refleksja. Numer dwa: muszę poszukać jakichś tanich warsztatów subtelności, bo nie wychodzi mi przekazywanie komunikatu "robisz to źle" w sposób dyplomatyczny, taktowny i parlamentarny. Czyli w sumie bardzo dobrze, że nigdy nie będę nauczać. Ale w razie czego jak się którejś kto narazi, to możecie mu życzyć "oby ci Freta dzieci uczyła". Klątwa jest potworna, ale na szczęście mało realna. A ja, w ramach kary za wredotę, mam jakąś plamę na obiektywie i mi kalosze w jasności promienistej brodzą.

Stradivarius dress, Cropp jacket & bag, House vest, Allegro gumboots.

Tricolor.

2011-04-11T20:01:00.000+02:00

Pies jest tricolor, to i ja tricolor, proszę bardzo. Rudzieje coraz bardziej. Nie wiem, czy to nie mój zgubny wpływ przypadkiem. Spacer nie trwał długo, bo psu śpieszyło się do toalety. W sensie wysikać się musiał. W domu. Tyle jeszcze przed nami, panie dzieju. Przy okazji przerobiłam bliskie spotkanie z psem z wyższej, niż moja kategorii wagowej. Pies bardzo chciał się przywitać. Ja jednak uważam, że smycz to dobry wynalazek. Tak tylko mówię.

Stradivarius pants & sweater, Cherokee jacket, Fleq shoes, Primark bag, H&M scarf.

Zielony razy cztery.

2011-04-08T14:01:00.000+02:00

Pod koniec tygodnia energia i cierpliwość podpadają u mnie pod kategorię dóbr rzadkich. Nie dopuszczono mnie dzisiaj do jednostki, której należał się solidny... no, solidna reprymenda się należała, razem z jasnym przekazem, że umiejętność obsługi translatora Google nie czyni z nikogo tłumacza (tak jak posiadanie aparatu nie oznacza bycia fotografem, posiadanie długopisu nie jest równoznaczne z byciem piśmiennym, a antenka na głowie nie robi z nikogo radia). Do tego wieje wiatr, a kiedy wieje wiatr, jestem wyjątkowo nieprzyjemna. Byle do przyszłego tygodnia.

H&M skirt and scarf, Pull&Bear jacket, House belt, etorebka bag, Fleq shoes.

Nawet.

2011-04-05T11:24:00.000+02:00

Sprawdza się stara zasada, według której im mniej mam czasu, tym więcej mam czasu. Im więcej do zrobienia, tym chętniej doba się rozciąga i nagle okazuje się, że ze wszystkim można zdążyć, nawet jeżeli zdjęcia trzeba strzelać za blokiem przy sakramenckim wietrze. Nawet jeżeli poza własną robotą trzeba jeszcze poprawiać czyjąś chałę i kaszanę. Nawet jeżeli autobus "na żądanie" nie zatrzymuje się jeżeli człowiek nie zamacha, a człowiek nie macha, tylko stoi wymownie na przystanku, bo trudno machać trzymanym na rękach tobołkiem zawierającym psa, pozdrawiam kierowcę linii 140, najlepszości, serdeczności. Nawet jeżeli trzeba trochę mniej spać, a przez resztki snu rozmrażać lodówkę. Nawet jeżeli w jedynym wolnym momencie, w którym możemy sobie iść po przysłowiową bułkę, leje deszcz. Wszystko to nic.

Vintage shorts, Cherokee jacket, H&M sweatshirt and shoes, Cropp necklace.

Tu wstawić nazwę ciepłej pory roku.

2011-03-31T15:10:00.000+02:00

Mam cichą nadzieję, że wiosna jednak będzie, bo z prognoz wnoszę, że gdzieś zabalowała i teraz leży przepita pod krzakiem, a w zastępstwie idzie lato. Radość z ocieplenia przejawia się u mnie chwilowo jakimiś tam kolorami (na odzieży, bo na twarzy nadal kreda, ewentualnie marmur kararyjski), ale nie ma się co przyzwyczajać. Dziś nabyłam coś, co wygląda jak szmata do podłogi, czyli lada moment znowu będę w swoim żywiole. Burość, ach burość. Ale jeszcze nie dzisiaj. A za plecami mam brzydki wyraz, o.

Second-hand skirt, Pull&Bear jacket, H&M top, Cherokee cardigan, Stradivarius shoes, etorebka bag.

Czołem, drużyno.

2011-03-28T13:24:00.000+02:00

Od rana mam dobry humor (naturalna reakcja otoczenia: "Niemożliwe!"). I dzisiejszy mój dobry humor, głupawkę oraz radość z faktu, że się nie umalowałam, bo wyglądałabym teraz jak nieudana panda, dedykuję następującemu zestawowi pasożytów: Mamałgosi, Riennaherze, Lady Godfrey, Pannie Lemoniadzie, Zuzolińskiej i Luizie. Dziękuję uprzejmie, pozdrawiam hermetycznie i serdecznie, a odzież poniżej. Proszę zauważyć, że jelonek ma na zadku ptaszora.

New Look coat, H&M dress, Stradivarius cardigan, Primark bag, Cropp necklace, docs.

Oh no she didn't.

2011-03-25T11:02:00.002+01:00

Już się chyba kiedyś samobiczowałam w kwestii noszenia długich kiecek, ale nigdy nie twierdziłam, że uczę się na błędach. Szara kieca to jedna z nielicznych rzeczy upatrzonych i wyczekanych ("Tyle chcecie? Tyle wam nie dam, poczekam ze dwa miesiące i się doczekam, i będzie taniej") i nie wiem czemu, ale musiałam. Muszę ją, rzecz jasna, jakoś tam skracać i poskramiać paskami, ewentualnie motać intrygujący supeł w okolicy kostki, bo inaczej ciągnął się będzie za mną błota ciamkający tren (nie, nie noszę obcasów i póki co nie zamierzam), no i oczywiście widać w niej każde przytycie, fałdę, oponę zimową, letnią, gorszy dzień, a nawet Dzień Dupy, ale za to jest mięciutka jak kaczuszka. I jest szara. Dziękuję. Fryzurę sponsoruje Wiatr Łeburywający, torbę sponsoruje Święty Mikołaj w Marcu. Czyli że w prezencie dostałam. Mikołajowi średnio się wprawdzie torba widzi na żywo ("w sieci wyglądała jakoś rasowiej, a tu dupy nie urywa"), ale ja jestem zachwycona. Jest tak soczyście zielona, że jeżeli to nie jest wiosna, to nie wiem, co jest wiosna. Z tym zdaniem coś nie tak jest, widzę. I dwa razy napisałam "dupa", ale to się wytnie.

Stradivarius dress, NY cardigan (Allegro), H&M shoes, e-torebka bag.

Ale co?

2011-03-20T12:46:00.000+01:00

Czy ja mogę dzisiaj nie myśleć? Proszę. Zgłaszam nieprzygotowanie z posiadania mózgu. Czytam książki, których nie rozumiem, pies w nocy ugryzł mnie w ucho, a kilka dni po pogodzie ze zdjęcia wyszłam po mleko i dostałam śniegiem w oko. Nic dziwnego, że facebook w bocznym panelu namiętnie poleca mi grupę "nie ogarniam". Rajstopy nabyłam, bo miały cudownie ohydny kolor (no widzę, że tu wygląda jak szary, ale jest brudno-błotno-beżowy, pyszności), póki co zahaczone tylko w jednym miejscu, czyli tak jakby trochę sukces.

H&M shorts, shoes and tights, House t-shirt, Stradivarius cardigan, Pull&Bear jacket, Bershka bag, sh belt

Całe życie coś tam coś tam.

2011-03-16T13:38:00.000+01:00

To ja dzisiaj o łachach, a co. Moją pierwszą reakcją na widok tej kurtki były oczy jak pięć złotych. Na widok ceny zrobiły się jak powiedzmy siedem pięćdziesiąt, a po odkryciu, że kurtka rzekomo zimowa ma niczym nieocieplone rękawy, dobiły do kwoty dwucyfrowej, a mnie ogarnął śmiech pusty i poszłam w cholerę. Drugie spotkanie przebiegło w o wiele przyjaźniejszej atmosferze, bo i cena się postarała, i spadła o 180 zł. Misiowa podpinka z kadłuba jest usuwalna, więc będę w tej kapocie ganiać, ile wlezie. Nie interesuje mnie ani jej znikoma praktyczność, ani fakt, że już chyba mam jakąś zieloną kurtkę. Cicho tam. Aha, nie wiem, co tam jest na tym garażu nabazgrane (poza Witkiem), ja tam widzę "całe życie na muminie", co nie ma większego sensu, aczkolwiek być może jakaś niewiasta nazywa swojego rycerza Muminem. Ja tam nie wiem. Chciałam szare tło.

Pull&Bear jacket, H&M dress, Mohito cardigan, Jarmark bag, Reserved scarf, docs.

To, co po zimie.

2011-03-13T11:33:00.000+01:00

No chyba przylazło, kicham jak z armaty. I ciepło jakoś? Czyli że już można krótkie spodenki? No to jazda. Zaznaczam, że ponownie nie jest to Odzież Robocza Matki Frety, bo przy małym psie zarówno swetry, jak i rajstopy nie mają prawa bytu. Dalej będzie o postępach Dziecka, można nie czytać. Obecnie Dziecko przerabia:

bezrozumne merdanie ogonem na hasło "nie gryź kabli, KABLE NIE!"
spożywanie butów, sznurowadeł, rolek po papierze toaletowym, gumowych zabawek, szczotki, szelek od plecaka, skarpetek na ludzkich nogach, skarpetek luzem, ludzkich palców; jeżeli do palca przyczepiony jest cały człowiek, to automatycznie oznacza, że należy zatargać go do legowiska, czyli warczeć i trząść głową, dopóki człowiek sam nie pójdzie. Boję się, że nabawi się zespołu dziecka potrząsanego
tresurę człowieka, który na miaukot powinien zamieniać się w windę i transportować Dziecko na kanapę o dowolnej porze doby
radosne podsikiwanie rozmaitej prasy rozłożonej w lokalu

Dziecko dokonuje również pierwszych półświadomych wyborów "modowych" (no nienawidzę tego słowa, jest wyjątkowo głupawe i nie pytać czemu, bo nie wiem) i okazuje się, że lubi HaMa, bo tamtejsze torby doskonale nadają się do żucia. Dziękujemy za uwagę.

Pepco cardigan, NY sweater, Pull&Bear shorts, CCC boots, no name bag

Psia Mać.

2011-03-10T16:04:00.000+01:00

W marzec wkraczam obarczona psimi obowiązkami i z lekka odmóżdżona, bo mówię głównie do trzytygodniowego szczeniaka, czyli "a cio piesiek źlobił, a kto tu nasiurał, a chodź do mamusi" i już zdarzyło mi się raz z rozpędu zwrócić się do człowieka tym samym tonem (chociaż człowiek nigdzie nie nasiurał). Zakupy na sezon wiosenny to rumianek do przemywania ślepiów oraz niepiszczące gryzaki. Staram się jednak nie nabawić syndromu młodej matki, bo zachwytu ludzkimi dziećmi nadal nie podzielam, a nawet nie rozumiem. Tak, umrę dzieciofobem. My też mamy prawo żyć, damn it. Dzisiaj mam wychodne, więc nawet ubrałam się w coś, w czym nie wycieram się po podłodze, żeby wytrzeć kałużę, wyciągnąć psa spomiędzy kabli, albo siedzieć jak cielę przez kwadrans i gapić się "jak ślićnie śpi". O takich ludziach jak ja mówi się chyba, że są daremni. Jako bonus, za przyzwoleniem pozostałych dwóch matek zwierzęcia (żyjemy w jakiejś niepoprawnej politycznie komunie chyba) - zdjęcie tegoż. Obiecuję nie raportować pierwszego szczeku, pierwszego spaceru, diety ani jakości kupek. Nie pójdę tą drogą.

Stradivarius coat, no name bag, Reserved scarf, docs. All the rest: H&M.

Tłusto.

2011-03-02T10:03:00.002+01:00

Doczekałam się. Po kilku dniach polowania na pączki, które zawsze jakaś kanalia sprzątała mi sprzed nosa, nareszcie to ja sprzątnęłam ostatnie trzy, ja, ja sama! Fantastyczne uczucie (a mały złośliwiec we mnie podpowiada: "weź, weź te trzy choćbyś miała pęknąć, bo oni je chcą"). I jeszcze z radia akurat grało The Final Countdown, no idealnie. W kolejce pełnej pączkożerców generuje się niewyobrażalny suspens; każdy liczy, ile wziął ten przed nim, po czym mamrocze "ja będę tu stał" i gna zobaczyć, ile zostało. Nie żartuję. Sama tak mamrotałam i gnałam. Po tłustym wtorku (sprzątnęłam również dwie napoleonki) pozostaje mi już tylko nosić wielkie licealne ogrodniczki i wyglądać jak? Nie bójmy się tego słowa. Lubimy je. Aseksualnie.

Stress overalls, Stradivarius cardigan, Reserved scarf, H&M bag, Pepco boots

Alleluja i do pionu.

2011-02-26T18:26:00.000+01:00

Jeżeli się tak jeszcze kiedyś pochoruję, to mnie zastrzelcie. Zaprawdę powiadam Wam, bądźcie koleżeńscy i dobijcie jak zwierzę. Oczywiście, że wyolbrzymiam, no pfff. A im bardziej musiałam leżeć, tym bardziej chciałam wstać. Ponieważ nie mam zamiaru się znowu kłaść, to proszę w najbliższym czasie spodziewać się pierdyliarda swetrów i szalików. Najwidoczniej było za mało, to będzie na cebulę do entej. Będzie cała plantacja cebuli i kożuch wiosną, tak mi dopomóż patronie kaszlących.

Cubus pants, Pepco cardigan, Zara sweater, Tally Weijl tunic, H&M bag, Big Star scarf, Cropp necklace, Emu boots

Sick. And tired. And sick.

2011-02-14T15:45:00.000+01:00

Uhm, trochę się pośpieszyłam z tą radością z powrotu do zdrowia, obecnie dogorywam na oskrzela, więc pozwolą Państwo, że się oddalę, zanim od mojego kaszlu piksele pouciekają mi z ekranu. Pragnę również dodać, że bolą mnie mięśnie poruszające gałką oczną i kiedy chcę popatrzeć w bok, to muszę obracać całym łbem, więc mam tak jakby efekt kołnierza ortopedycznego bez kołnierza ortopedycznego. Dziękuję.

Stradivarius dress, Zara cardigan, H&M kids jacket, no name boots, Jarmark bag, Cropp scarf.

Kot z przyprawami.

2011-02-09T16:18:00.000+01:00

Łe, czniam taką odwilż, zmarzłam jak pies. Nie wiem, czy psy bardzo marzną (poza tymi małymi, wiecznie telepiącymi się rasami wyhodowanymi specjalnie po to, żeby Paris Hilton miała co targać w torebce), ale skoro można powiedzieć "zimno jak w psiarni", to ja marznę jak pies. Ale nie ma tego złego. Ja i moje dwa swetry idziemy teraz robić spaghetti (lubimy gotować ostatnio, niepokoi nas to), a wieczorem zorganizujemy sobie ogromny kubek kakao i będziemy udawać, że wcale nam zima nie przeszkadza. Poniżej kolorystyka kulinarna: sól + pieprz + cynamon.

Stradivarius pants, sh cardigan + H&M cardigan, House t-shirt, no name bag, sh belt, Reserved scarf, Deichmann boots

Padłam, powstaję.

2011-02-05T13:22:00.000+01:00

No dobrze, no to sobie pochorowałam. Przespałam bite trzy dni, w tak zwanym międzyczasie przyszła odwilż podobno (jeszcze tego organoleptycznie nie sprawdziłam) i szprycowałam się takim eleganckim zestawem leków, że zaczęłam spisywać swoje sny. Wczoraj była w nich Doda i żarłoczny kolarz, dzisiaj jakiś gotycki zamek, po którym chodzili ludzie wystylizowani na cyberpunk, a potem mieszkałam w podziemiach knajpy i ukradli mi kosmetyczkę w pieski. Wokalnie powoli przestaję przypominać Dartha Vadera (ja w aptece: "Hrhrhrhrhrrrhhhh", Pani Magister: "Coś na gardło?"), wraca mi apetyt i umiarkowana chęć do życia. Zdjęcie sprzed tygodnia - może i miewam farmaceutyczne haluny, ale jestem jeszcze na tyle normalna, żeby w stanie agonalnym nie wychodzić z domu.

Stradivarius cardigan (%), H&M dress and necklace, no name scarf, Jarmark bag, Emu boots.

Oh me oh my, a lovely day is dawning.

2011-01-29T09:50:00.000+01:00

Oh what a joy, I didn't wake up dead. Kiedy ranne wstają zorze, dajcie mi kawy. Mam otwarte jedno oko. Słownie jedno. Drugie jest jeszcze w fazie REM. Nie wiem, o czym mam pisać, ziew. Bluzę nabyłam, jest okrutnie ciepła, daje radę nawet pod pseudozimowym płaszczem. Mam jeden taki. Udaje zimowy, ale niektórzy twierdzą, że wygląda jak wielki sweter. Rzutem na taśmę zaopatrzyłam się ostatnio również w kożuch, bo bardzo, bardzo chcę być jak Jackie Burkhart. Nie wiem, co mi się stało. Zapewne za jakiś czas się w nim pokażę i nie przyjmę do wiadomości, że wyglądam jak niedźwiedź, albo że do pełni wizerunku brakuje mi tylko beretu z antenką, z wszyscy-wiemy-jakiej wełny. PS Szczotki do włosów używam regularnie, ale trudno czasem ujarzmić Fryzurę Spod Czapki, kiedy ma się sekund pięć na zrobienie zdjęcia pod śmietnikiem, więc tego, no.

Bershka coat, Pull & Bear skirt, H&M bag, F&F tights, no name boots.

Thank God it's Tuesday.

2011-01-25T12:33:00.000+01:00

Podobno w tym roku kryzys finansowy przesunął Blue Monday na 17 stycznia, ale po wczorajszym dniu jednak będę obstawać przy ostatnim poniedziałku miesiąca jako Złym Złym Dniu. Nie dość, że mnie łeb na... że mnie głowa bolała od bladego świtu do późnego wieczora, to jeszcze czas reakcji miałam jak stary (bardzo stary) leniwiec. Podobno jak to zwierzę kopnąć w zad, to za pół roku krzyknie łojezu. I tak oto najpierw prawie zakończyłam żywot pod kołami tramwaju, który na mnie nawet dzwonił i ja to nawet słyszałam, ale jakoś nie powiązałam tego dźwięku z niczym właściwie i dopiero jakiś starszy pan litościwie usunął mnie tramwajowi z drogi. Następnie w wielkim stylu spaliłam czajnik wstawiając wodę na jakąś godzinę i tym sposobem prawie nauczyłam go fruwać, bo jak już sobie o nim przypomniałam, to właśnie zrywał się do lotu (na tej samej zasadzie zresztą gotowałam kiedyś jajka i ojciec zapytał mnie ze stoickim spokojem, czy zamierzam nimi kogoś zabić). Zaczynam już zbierać siły na przyszłoroczny Blue Monday. Zarezerwuję może jakiś bunkier.

Mohito cardigan, Cubus tunic, House pants, H&M scarf and necklace, Jarmark bag, Emu boots.

What was I thinking? Nothing.

2011-01-22T10:03:00.006+01:00

Przez krótką chwilę była wiosna, ale ta krótka chwila wystarczyła, żebym na widok żółtych gaci wpadła na absurdalny pomysł: "kupię sobie żółte gacie". W tym miejscu chciałam dodać, że chronicznie nienawidzę żółtej odzieży. Na sobie, rzecz jasna. Żółty jest moim tekstylnym tabu i otwiera czarną (sic!) listę Ciepłych Kolorów, Których Nie Noszę. Wniosek: nawet pseudo-wiosna mnie ogłupia, więc jak już przyjdzie ta prawdziwa, to być może stanę się brunetką w karmazynie albo blondynką w subtelnych pastelach.

Ehe. Wszyscy uwierzyli.

Pull&Bear shorts, H&M cardigan and bag, NY sweater, Doc Martens boots

Kolorowo to nie wygląda.

2011-01-19T16:39:00.000+01:00

Podobno jednostki skarlałe (ciałem, nie duchem) nie powinny nosić długich łachów, bo nie pomaga im to na proporcje, ale czniać proporcje, zachciało mi się spódnicy do ziemi. Spódnica nie tylko mnie skraca, spódnica mnie również poszerza. W ramach Ogólnopolskiej Puli Życzliwości nabyła ją dla mnie Panna Lemoniada, która jest do schrupania. I skoro już mam tę spódnicę do ziemi, to zgodnie z prawami Murphy'ego, Frety i wszystkich Miauczyńskich zaczął padać deszcz ze śniegiem, no nie? No. Ale co to dla mnie, dzisiaj spódnica w roli tak-jakby-sukienki. W ponurej kolorystyce poczułam się jakoś swojsko. A przecież nie jestem ponura wcale a wcale. Tęcze, stokrotki, pluszowe króliczki.

H&M skirt (as a dress) and scarf, NY cardigan, Cherokee jacket, Cropp bag, Doc Martens boots.

Ha-ha, PLUSK!

2011-01-17T20:34:00.000+01:00

Jakoś tak jak psu z gardła, a naprawdę prasowałam, no trudno. Nie będę się przecież żalić na żelazko, bo zaraz się okaże, że to jakaś podprogowa postawa roszczeniowa i aluzja do producentów AGD - dajcie pralkę, dajcie żelazko, dajcie lokówkę, pudełko borówek i gęś na złotym łańcuchu. Tymczasem pałam uczuciem gorącym do moich kaloszy na okoliczność odwilży i kałuż, w które włażę po same kostki, bo chodzę jak ostatnia pierdoła. A teraz zastanawiam się, co jest nie tak z poprzednim zdaniem i dochodzę do wniosku, że wszystko. Boli mnie głowa i podobno mamy Blue Monday. No czy ja wiem? PS Oczywiście, że miałam płaszcz.

Cubus dress, H&M sweater and jacket, House scarf, Allegro wellies, no name bag.

Pralkę raz.

2011-01-14T13:01:00.000+01:00

Nie mam pralki. W rodzinnym mam, w wynajmowanym nie mam. Nie żebym była jakąś zafajdaną księżniczką, ale nie uśmiecha mi się pranie ręczne dżinsów albo ręczników. Gdyby tak zatem jakiś szalony w swej hojności i strategiach marketingowych producent pralek zechciał mi sprezentować jakąś taką malutką, zgrabną, ładowaną od góry, bo inna się tu nie zmieści, i żeby tak jeszcze mi ją dostarczył pod same drzwi, szóste piętro, ale mamy windę, to będę wdzięczna. A tymczasem pranie robię kilkaset metrów dalej i z worem mokrych łachów wracam do siebie, rozwieszać.

Opcję pod tytułem "nośmy kurtki pod płaszczami" mam opanowaną do perfekcji, żeby nie powiedzieć do perfidii. Żeby ktoś sobie nie pomyślał, że hasam li tylko w pseudoskórkach w styczniu. Co to, to nie.

H&M dress and bag, Cherokee cardigan and jacket, Reserved scarf, Doc Martens boots.

What's the diagnosis?

2011-01-11T14:26:00.000+01:00

Kicham. Opcje są dwie, a nawet trzy. Numer jeden: jestem chora. Nie jestem, więc numer dwa: idzie wiosna i mam uczulenie. Wiosna nie idzie, na co dowód poniżej (chociaż przyznaję, że tak parszywie biało to było w zeszłym tygodniu, idzie ku lepszemu, tfu tfu), pozostaje numer trzy: powinnam posprzątać, bo mam uczulenie na kurz. Uuu, niedobrze. Nie lubię sprzątać. Pokicham sobie jeszcze. Pomyślę o tym jutro. I wiem, wyglądam trochę jak nie ja (a trochę jak smerfny hit, w tym wszystkim niebieskim), ale coś mnie naszło. Może to też jakaś jednostka chorobowa.

Second-hand sweater, Mohito jeans, Cropp scarf, Emu boots, Jarmark bag.

O wnuczkach między innymi.

2011-01-09T13:51:00.000+01:00

Dobra, dosyć marudzenia (no, w granicach zdrowego rozsądku, bo przecież nie będę Matce Naturze okoniem stawać), jak tylko zmieniłam lokalizację i okociły się Rzeczy Do Zrobienia - od razu mniej kwękam. Kwęknę jedynie w temacie torby, bo zdaję sobie sprawę, że patrzymy na nią wszyscy już od dłuższego czasu i mogłabym się ogarnąć, i przenieść do innej chociaż na moment. No mogłabym. Przeniosę się. Ale jeszcze nie teraz. Ona się genialnie sprawdza w pociągach, można sobie z niej ustawić przyboczną blokadę niczym Lepper na drodze i nikt człowieka łokciem nie częstuje. A propos pociągów, najświeższe podsłuchane:

- A ciocia Lusia z Gołdapi, pamiętasz ciocię Lusię z Gołdapi? Jej dwie wnuczki mają już trzydzieści lat i ona tak bardzo ubolewa nad tym, że nie wyszły za mąż.

- No to może jeszcze wyjdą.

- No gdzie, tak późno?!

Przepraszam wszystkich, którym odebrałam nadzieję. Zapraszam na część artystyczną.

H&M cardigan and tunic, vintage shorts, Pepco boots, Reserved necklace, Jarmark bag.

Jelonek hyc hyc

2011-01-05T18:02:00.001+01:00

Mimo wygłupów na mrozie i picia zimnych napojów jeszcze żyję i działam. To hobby hartuje, czy coś. Sypiam za to po kilkanaście godzin, uskuteczniam dziwne dialogi nocne, piję wszystko, co można potraktować waniliowo-karmelową posypką, oglądam "Cudowne Lata" i stwierdzam, że Kevin Arnold jako nastolatek kompletnie do mnie nie przemawia i chociaż nie lubię dzieci, to wolę jego dylematy z podstawówki, niż relację z życia licealnego. Głębszymi przemyśleniami się nie hańbię. Może od jutra. Od pojutrza. No, w każdym razie jeszcze w styczniu.

Pepco cardigan, F&F sweater, no name jeans, Big Star scarf, Emu boots.

Fretolot

2011-01-01T15:57:00.000+01:00

Fretolot nie jest hybrydą frety z samolotem i nie fruwa. Fretolot jest to krzyżówka frety z ocelotem, zainspirowana rasą kota o wdzięcznej nazwie ocicat. Nic nie poradzę, że nie umiem wymyślać takich ładnych nazw, jak dajmy na to liger czy tigon. Czy co tam jeszcze skrzyżowane po świecie chodzi. To, co mam na swetrze, kojarzy mi się ocelocio, ocelotowo, a nawet ocelocko i co z tego, że pewnie nie mam racji. Właściwie to wygląda to jak fuzja dzikiego kota z krową. I tak, jestem trzeźwa.

H&M cardigan, Pull & Bear skirt, Reserved scarf, Emu boots, vintage belt, Jarmark bag.

Evergrinders.

2010-12-28T16:55:00.000+01:00

Oto i sędziwe buty plus kaptur. Uprzedzałam. Nie mam nic na swoją obronę. Ewentualnie mogę obiecać, że nie będę się już ubierać w sklepie, który ma rozwrzeszczane dzieci za target, więc jest szansa, że nie przybędzie mi bluz z kapturem. Ale buciorów się nie pozbędę. Pochowają mnie w nich.

No name knitwear dress, Cropp hoodie, Big Star scarf, Grinders boots, H&M gloves.

Ja tu na deszczu, wilki jakieś.

2010-12-25T14:27:00.000+01:00

Wilków nie było, ale deszcz był. Tu wyglądam jeszcze w miarę przyzwoicie, bo ostatnio przeważnie ganiam w jedenastoletnim i dziurawym obuwiu glanopodobnym, ale o tym w następnym odcinku, bo to chyba w święta nie uchodzi tak się światu pokazywać. Czy coś. W komplecie ze steranym życiem obuwiem występują rękawiczki: jedna uprana, druga nieuprana, bo jedną niechcący wrzuciłam do pralki myśląc, że to skarpetka jest. A drugą już nie. I tak mi jakoś czas upływa. Wesołych świąt.

Reserved skirt, H&M scarf & cardigan, NY sweater & ring , Big Star belt, mom's boots, "Jarmark" bag.

Uroki bycia mną.

2010-12-22T19:05:00.000+01:00

Wyjątkowo udało mi się w tym tygodniu wsiąść w pociąg, który się nie spóźnił, a ogrzewanie nie było zepsute (wprawdzie słyszałam głosy protestu, że jest zepsute, bo grzeje za bardzo, ale w moim słowniku nie istnieje sformułowanie "za ciepło" - jak jest "za ciepło", to się zdejmuje trzy z pięciu swetrów i szafa gra). Ale żeby była równowaga w przyrodzie, to dzisiaj wsiadłam w spóźniony autobus komunikacji miejskiej, który w połowie trasy uszkodził zderzak jakiemuś niezdecydowanemu użytkownikowi drogi i resztę trasy robiłam już pieszo. Rozczuliło mnie to, że kierowca autobusu najpierw rzucił siarczystym "kurwa mać", a następnie powiedział przez telefon "Jureczku, mamy problemik". Jestem w podejrzanie dobrym humorze, chyba koniec świata jest bliski.

Torba jest właściwie prezentem pod choinkę, ale choinki jeszcze nie ma, więc nie mam jej gdzie położyć i noszę. Czy to jest naciągane usprawiedliwienie?

F&F shirt, House vest, no name cardigan, H&M shorts, Reserved scarf, Emu boots. Bag from Jarmark Bożonarodzeniowy.

Nie, jednak bez tytułu. Znowu.

2010-12-17T18:30:00.000+01:00

Jednym z największych wyzwań o tej porze roku jest znalezienie nieobsikanego śniegu, ale zachowuję stoicki spokój i szukam dzielnie. Pies też człowiek, odcedzić się musi. Skoro już tak subtelnie zaczęłam, to dodam tylko, że błąkam się od paru dni w poszukiwaniu prezentów i jak na razie nabyłam sweter, który następnie sama sobie wręczyłam. Trafiony prezent ucieszył mnie niezwykle. I wszyscy żyli długo i szczęśliwie.

Dobra, a teraz tak siedzę i usiłuję wymyślić tytuł dla tego nieszczęsnego posta (miało być "Psi Psi", ale jakoś prostatowo mi się kojarzy i prawie kryptoreklamą trąci) i przypomniał mi się reportaż sprzed paru miesięcy, kiedy to wiadomości (albo fakty, albo wydarzenia, albo cokolwiek innego, w każdym razie główne wydanie w porze dość sporej oglądalności) zaczepiały mieszkańców jakiegoś osiedla na okoliczność psich i kocich pozostałości, i jedna pani rzekła im do kamery: "Panie, nie można dzieci puścić do piaskownicy, wszędzie szczochy od kota". Moje psi psi wydało mi się nagle takie subtelne.

H&M cardigan, House skirt, t-shirt & vest, Bershka bag, Future Club earmuffs, no name boots.

W przelocie.

2010-12-10T17:36:00.000+01:00

Przy obecnych warunkach atmosferycznych jest mi wszystko jedno, że w tle mam śmietnik i gołębi bankiet, czy tam inne spotkanie na szczycie. I że wszystko w biegu. W tym biegu jakimś cudem udało mi się w tym tygodniu zakończyć coś, co zaczęłam - bagatela - siedem lat temu, ale nie mam czasu przystanąć i się nad tym zastanowić. Lepiej późno, niż później. I lecę dalej, fru. I mam nadzieję, że już jestem rozpoznawalna. Bardziej, niż ostatnio.

New Yorker sweater, Cubus skirt, H&M beret & bag, House belt, Cropp necklace, Reserved scarf, no name boots.

Misie robią "groar".

2010-12-05T20:17:00.000+01:00

Całe szczęście, że w modzie są kontrasty, bo czapka jest sympatyczna, natomiast twarz pod nią o tej porze roku raczej sympatyczna nie bywa. Musi to wyglądać dość komicznie, uszaty miś, a pod misiem kolosalny zimowy wkurw i czoło pozytywną myślą nieskalane. Zniosę największy upał, wszystko zniosę, ale śnieg po kolana, śliskie chodniki, jakiś śnieżny śrut prosto w oczy i pootwierane okna przy minus kilkunastu - to nie na moje wątłe nerwy. W myślach morduję wszystkie panie mocujące się z oknami zaraz po wejściu do sali, z okrzykami "och och, nie mogę myśleć, kiedy jest tak duszno". Och. Ale zamarznięte zwoje mózgowe, sople u nosa i szron na koafiurze po minucie siedzenia przy otwartym oknie jakoś nie upośledzają im procesów myślowych.

A jak mi teraz ktoś zarzuci hipokryzję, bo zdjęłam płaszcz na dworze, to wytoczę armatę. Mnie wszystko wolno, dostałam samochód na łańcuszku, to chyba najlepiej świadczy o tym, jakim jestem fantastycznym człowiekiem. I bez dyskusji.

Pimkie dress, H&M cardigan, bag and panda, New Yorker sweater, Cubus pants, no name scarf, emu boots.

Serdecznie dziękuję Agnieszce, że wlazła za mną po kostki w śnieg.

Is it a bird? No!

2010-12-02T16:17:00.000+01:00

Nie jestem w świecie równoległym, tylko zdjęcie jeszcze sprzed ataku zimy. Z pozoru niewinny pingwin wywrócony na lewą stronę przypomina ponoć Bukę. A wszyscy wiedzą, że jak lezie Buka, to robi się zimno. Można więc uznać, że śnieżny kataklizm to poniekąd moja wina, bo obnoszę po świecie zakamuflowaną Bukę. Sorry.

No name sweater, House cardigan, H&M leggings, Quiosque bag, Reserved scarf, Emu boots.

Się gnie.

2010-11-28T13:58:00.000+01:00

Dawno temu zadeklarowałam gdzieś tam w sieci, że podejmę wyzwanie i spróbuję uskutecznić pozę "od-dziecka-nie-mam-stawów", do wglądu chociażby tutaj. Żeby nie było za prosto, miałam zamiar uskutecznić ją w czymś na kształt glanów (bo co to za wyzwanie, z nieusztywnioną kostką? pff), co mi oczywiście nie wyszło, bo gadam dużo, ale robię mniej. Ale żeby nie było, że w ogóle nie próbowałam - proszę bardzo, w kaloszach. Niestety guma ma to do siebie, że się wygina, czyli ułatwia nam zadanie, czyli lipa. Będę próbować dalej. Kalosze są w pieski, co jest kolejnym stopniem wtajemniczenia w materii dzidziopiernikowatości.

House + Primark bag + Allegro gumboots.

Do NOT follow me.

2010-11-24T18:53:00.000+01:00

Bezbłędnie typuję kolejki, którym zamykają kasę przed nosem (nie wiem, gdzie kolejka ma nos, to miał być skrót myślowy), ostatnio wytypowałam nawet dwie pod rząd. Staję tylko w takich. Zawsze wsiądę w jedyny przedział, w którym nie działa ogrzewanie. Raz wsiadłam i działało - zepsułam je. Frety pociągiem podróżowanie to jak kadr z Dnia Świra - przysłowiowy pies zawsze będzie siedział ze mną. Zawsze trafię na gadatliwe babcie z różańcem, dzieci z ADHD, żołnierzy na przepustce. Kiedy wejdę do lokalu, wszystkie stoliki będą zajęte. Połowa zwolni się, kiedy wyjdę. Wieszam komputery, skanery, drukarki, aparaty fotograficzne. Czekam, kiedy mi jakaś kobieta zacznie rodzić w zaciętej windzie. A wszystko to mówię ku przestrodze - nie chodźcie za mną. Ja się przyzwyczaiłam, ale wy moglibyście się zdenerwować.

W tonie kryje się rozbawienie i melancholijna rezygnacja. Tak na wszelki wypadek, gdyby komuś wpadło do łba skarcić mnie za narzekactwo.

Cubus sweatshirt, House pants, Big Star scarf, no name boots, sh leather bag.

Sorry bardzo, flejmu niet.

2010-11-16T13:49:00.000+01:00

Wbrew dwóm powszechnym ostatnio tendencjom, czyli a) powiem wam wszystkim, jacy jesteście nudni i co robicie źle oraz b) jestem taka zbuntowana i alternatywna, ja dalej będę uskuteczniać gadkę o niczym. Na przykład o tym, że wcale nie planowałam udrapować kadłuba w beżowym futrzaku na tle beżowych badyli, a zielonych kończyn dolnych na tle zielonej trawy. Wyszło jak wyszło. I słońce mnie tego dnia nie lubiło. Odezwy do świata nie będzie, ale mogę podpisać łachy. W końcu czemu nie.

Cubus pants, House vest, Mom's sweater, old high-school coat, no name bag, Reserved necklace. Pepco boots.

Marceli Szpak.

2010-11-13T17:45:00.000+01:00

Ostatnio na każdym kroku okazuje się, że czegoś nie potrafię, a potrafić powinnam i nie wiem właściwie, dlaczego tak późno biorę się za naukę czynności banalnych i przyswajanie wiedzy dla innych oczywistej. Aż dziwne, że na rowerze jeździć potrafię (tylko po prostej i bez zawrotnego tempa, ale cicho, liczy się). Próbuję na przykład gotować. Ja, gotować. Albo odkrywam, że koncern różni się od korporacji. Jak tak dalej pójdzie, to nauczę się pływać albo prowadzić samochód. Albo działać na ułamkach dziesiętnych. Będzie ze mnie fenomenalna partia! Bo na razie to ekhm, tego. Na razie dziunia w animalowych printach.

Dream a little dream of WTF?

2010-11-10T16:12:00.001+01:00

O ile na jawie nic się nie dzieje (w dalszym ciągu), to na sny narzekać nie mogę. Dzisiaj śniło mi się między innymi, że muszę rozwiązywać zadania matematyczne na kawałku grającego zamszu, a moja znajoma miała kłopoty, bo robiła dolary z Murzynami w photoshopie. I żeby jeszcze np. dajmy na to Martin Luther King był na tych jej dolarach, ale nie, jakieś fiftycenty i inne Kanye. Nie mogę obiecać, że pójdę się leczyć, bo ciekawa jestem dalszego ciągu. Poniżej zdjęcia bez charakteru (trzecie to tragikomedia w najczystszej postaci), bo jednak soczewki to nie mój żywioł. Pomijam już mierną jakość odbioru świata w tychże.

Ni idea.

2010-11-08T12:43:00.000+01:00

Nadal liściasto, nadal dość sennie i nadal bez jakiejkolwiek koncepcji na tekst. Natchnienie omija mnie po dużym łuku; towarzyszą mu melodia do sprzątania, chęć do podróży i motywacja do przygotowywania cywilizowanych posiłków. Gdyby mnie wczoraj nie nakarmiono, to pewnie padłabym na freci pysk i dalej bym tak leżała. Bez jakiejkolwiek koncepcji na cokolwiek. Sweter i spódnica z House'a, no bo przecież. I don't know any better.

And through the magic of internet!

2010-11-04T14:10:00.000+01:00

Optymizm nie był nigdy moją mocną stroną, ale zakładam, że w momencie, kiedy to się publikuje ja "pędzę" pekaesem we właściwym kierunku i nie rozbijam się po drodze o żadne formacje drzewne. Nie wiem zresztą, czy odnotowałabym jakąkolwiek kolizję, ponieważ ze względu na dalece posuniętą kinetozę, nazywaną przeze mnie czule "chorobą loko", będę naćpana dimenhydrynatem (uprzedzam wszelkie porady natury aptecznej: na mnie działa tylko aviomarin) i bardzo miernie kontaktująca. Nie pojmie moich męczarni, kto nigdy nie rzygał w samochodzie: bez prochów haft, na prochach zgon. A trzeba było nie upadać na łeb w szczenięctwie i może błędnik by działał, jak trzeba. A mówiła matka, nie wchodź tam, bo spadniesz. No. A poniżej przyjemnej dla oka jesieni ciąg dalszy oraz ja jako skrzyżowanie więźnia (paski, u co niektórych wywołujące natychmiastowe skojarzenie z braćmi Dalton) z pacjentem (szlafrok). Na wisiorku dyndają trzy matrioszki noszone stroną zadnią do widza, jako że od frontu wyglądają jak wyjątkowo nieudane sowy, którymi nie są.

Póki jesień na dyżurze.

2010-11-01T10:14:00.000+01:00

Czuję się rozpuszczona przez złotą polską, rudą polską i we wszystkich innych kolorach polską jesień, wyjątkowo malownicza jest ta cholera. Tylko trochę mózg boli, jak się widzi tonę śmieci walającą się w tych kolorowościach (polecam podróż pociągiem przez jakikolwiek las) (przy oknie trzeba siedzieć). Anyway, jak mawiają anglofoni, jesień pewnie niedługo zawinie tyłek w troki bez żadnego ostrzeżenia, toteż szlajam się gdzie tylko się da, póki jeszcze klimat sprzyja wycieczkom. Bo akceptuję wyłącznie dwucyfrowe temperatury z plusem z przodu. Przy każdej innej zaczyna się lament.

Było o kolorach, było o temperaturach - mogłabym spokojnie pisać teksty reklamowe usług pralniczych.

Pomponiarstwo.

2010-10-29T19:51:00.000+02:00

- Mam buciczki z pomponikami.

- Proszę cię, powiedz, że to kapcie.

Otóż nie. Otóż od czasu "sweterka w kotki" zaczynam wykazywać ewidentne objawy zdziecinnienia. Noszę się jak dzidzia piernik i już myślę o emeryturze. Będę miała fotel bujany i lornetkę do inwigilowania krnąbrnych sąsiadów.

W każdym razie zielone.

2010-10-24T11:36:00.000+02:00

Kojarzy mi się mgliście, że dzisiaj miała być ładna niedziela. Nie wiem, jaką niedzielę mają inni, ale póki co moja jest wątpliwej urody. Ale że pan Słowacki żywym nadziei tracić nie każe, to czekam na to obiecane słońce, chociaż romantyzm jest mi równie daleki co na przykład jedzenie bigosu czy wykonywanie zawodu ulicznego performera. W ogóle jak się ktoś do czegoś nie nadaje, to się tym zajmować nie powinien i w tym miejscu powinnam pojechać po jednej pani magister, ale wolałabym, żeby mnie nie wyrzucili z podyplomowych, więc taktownie zmilczę. Czas na zielone portki, uwaga: (chociaż nie, pardon, to się podobno tregginsy nazywa? Ja się nie znam, ja tu tylko sprzątam)